Skończyłam jeden z moich największych projektów :) Spódnicę na szydełku, która sięga ziemi :) Pracy było dużo, ale jakoś udało się skończyć wcześniej niż zakładałam. Włóczka - wiskoza 550 m na 100 gr, szydełko nr 2.
Zdjęcia na mnie będą później :)
środa, 25 lipca 2012
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
piękna, jak pomyślę ile to pracy, to już mnie palce bolą...
OdpowiedzUsuńcudna! ja też chcę :) może zimą? ale najpierw bym musiała się nauczyć coś ponad podstawowy łańcuszek :D
OdpowiedzUsuńPiękna, wiem jakie to pracochłonne robiłam kiedyś narzutę na łóżko na szydełku, gratuluje cierpliwości:)
OdpowiedzUsuńLubię spódnice szydełkowe. Wzór opatentowany przez Missoni szczególnie, szkoda, że tak trudno go odrobić. Wymaga bardzo cienkiej nitki, dlatego najlepiej wychodzi na maszynie dziewiarskiej.
OdpowiedzUsuńMusi pięknie wyglądać na modelce :) ewa
OdpowiedzUsuńwoow ale ładna
OdpowiedzUsuńMhmmm oryginalna... Widać ogrom pracy, ale wart efektu. Pięknie to udziergałaś :)Uwielbiam długie spódnice i czekam z niecierpliwością na zdjęcia na modelce. Jestem ciekawa jak się taka szydełkowa układa na ciele :)
OdpowiedzUsuńTen komentarz został usunięty przez autora.
OdpowiedzUsuńpiękny wzór i śliczny zestaw kolorów.Pozdrawiam maria
OdpowiedzUsuńWłaśnie ją ujrzałam i zakochałam się, o czymś takim marzę. Mam jednak problem: jak dobierałaś oczka aby uzyskać tak idealne rozszerzenie? Jest na to jakiś "przepis". Błagam jeśli to możliwe o podpowiedź. Plizzz...
OdpowiedzUsuń