Tekstylia domowe

Ostatnio jestem zajęta bardziej szyciem, niż koralikami. Uszyłam komplet (narzuta na łóżko i 2 poduszki) jako prezent ślubny dla mojej przyjaciółki, oraz również narzutę na łóżko i zasłony do jednego z pokoi w mieszkaniu. Działam dalej, bo kompletnie nie mam czasu :D

No i jeszcze kilka zdjęć szczegółów:

dopiero teraz - wstyd ;) (Только сейчас - аж стыдно ;) )

Dlaczego wstyd? Dlatego, że dopiero teraz skończyłam robić te rzeczy dla własnego dziecka :D Kocyk - owszem, był ukończony jeszcze przed narodzinami Miśka, ale resztę rzeczy nie pozwolił mi skończyć... szpital, do którego wsadzono mnie zbyt wcześnie jak sadziłam (i w sumie miałam rację ;) ) No ale nic, Misiek wczoraj skończył miesiąc, ja dzisiaj skończyłam ostatnią poduszkę - i wszyscy są zadowoleni ;)

pufo-piłka (пуфо-мяч)

A to był prezent dla młodej 16-letniej damy ;) Okazał się bardzo trafiony :D

Secesyjne kwiaty (Цветы Арт-Нуво)

Takie oto wyzwanie dostałam jakiś czas temu ze sklepu beading.pl Jestem bardzo zadowolona z wyniku pracy (zegarek ten zdobi teraz ścianę w sypialni :) ) Dopiero po powieszeniu zorientowałam się, że idealnie pasuje do małej witrażowej lampki na komodzie, myślę, ze podświadomie robiłam ten zegar dla siebie ;)

serce wiedźmy (сердце колдуньи) witch heart

Я - Эва, и страсти мои велики:
Вся жизнь моя страстная дрожь!
Глаза у меня огоньки-угольки,
А волосы спелая рожь,
И тянутся к ним из хлебов васильки.
Загадочный век мой - хорош.

Видал ли ты эльфов в полночную тьму
Сквозь дым лиловатый костра?
Звенящих монет от тебя не возьму, -
Я призрачных эльфов сестра...
А если забросишь колдунью в тюрьму,
То гибель в неволе быстра!

Ты рыцарь, ты смелый, твой голос ручей,
С утёса стремящийся вниз.
От глаз моих темных, от дерзких речей
К невесте любимой вернись!
Я, Эва, как ветер, а ветер - ничей...
Я сон твой. О рыцарь, проснись!

Аббаты, свершая полночный дозор,
Сказали: "Закрой свою дверь
Безумной колдунье, чьи взоры позор.
Колдунья лукава, как зверь!"
- Быть может и правда, но темен мой взор,
Я тайна, а тайному верь!

В чем грех мой? Что в церкви слезам не учусь,
Смеясь наяву и во сне?
Поверь мне: я смехом от боли лечусь,
Но в смехе не радостно мне!
Прощай же, мой рыцарь, я в небо умчусь
Сегодня на лунном коне!
( М. Цветаева)